zondag 26 maart 2017

Wie zijn jouw voorbeelden?

Voorbeelden nodigAls mens kom je soms terecht in een situatie waarin je het niet meer ziet zitten. Het is zo groot, zo ingewikkeld of het voelt zo uitzichtloos, dat je er moedeloos van wordt. Misschien wel wanhopig ... Als je zo'n situatie hebt meegemaakt, neem dan even de tijd om teug te denken. Wie of wat heeft jou er toen weer bovenop geholpen? Hoe kwam het dat je ondanks de situatie toch weer hoop kreeg of moed?

Pas las ik het Bijbelboek Jozua. En ik werd geraakt door een gebeurtenis die staat beschreven in Jozua 3: De Israëlieten staan bij de Jordaan, die ver buiten zijn oevers is getreden. Een brede en snel stromende watermassa. En daar moeten ze allemaal doorheen: jonge mannen en vrouwen, maar ook de oude mensen, de tieners de kinderen, alle dieren. En die kolkende watermassa gaat echt niet zomaar aan de kant. God had hun een prachtig land beloofd. Maar die rivier maakt het onmogelijk er te komen ... En dat terwijl je al zo lang onderweg bent ... Daar wordt je toch totaal moedeloos van?

zondag 5 maart 2017

Het familiediner

vergeving
Heb je op TV wel eens naar 'Het Familiediner' gekeken? "Het programma waarin Bert van Leeuwen familieleden weer bij elkaar aan één tafel brengt." Een eerste stapje op weg om problemen in de familie weer goed te maken. Wat gaat er veel mis tussen mensen, ook binnen families! Soms gebeuren er echt vreselijke dingen. Dingen die nooit hadden mogen gebeuren. En dat poets je niet zo maar even weg. Maar in veel gevallen gaat het alleen om misverstanden, koppigheid, je recht willen halen, niet de minste willen zijn. 

Nu zitten er ook christenen in het programma. Zou je juist bij hen niet iets totaal anders moeten zien? Misschien is het een open deur intrappen, maar is het niet heel vreemd dat er Christenen in dit programma zitten? De Bijbel leert ons toch een heel andere manier van omgaan met elkaar dan de verhalen die we in dit programma horen?

zondag 5 februari 2017

Wat is het belangrijkste in je leven?

Geestelijke strijd'Is het nou écht zo belangrijk om een keuze voor Jezus te maken? Ik ga regelmatig naar de kerk, ik ga naar school, heb lol met mijn vrienden, ik ben gezond. Het gaat toch prima met me? Ik zeg niet dat het geloof niet belangrijk is, hoor. Maar dat ik nu echt keuzes zou moeten maken, dat zie ik niet zo.' 

'Lees je wel eens in de Bijbel?' vroeg ik. 'Soms, af en toe pak ik hem wel eens. Maar ik snap er niet zoveel van en dus stop ik er weer mee.' 'Bid je wel eens?' vroeg ik. 'Dat vind ik lastig! Ik heb het gevoel dat ik maar wat in de lucht zit te praten. Ik heb niet echt het idee dat God daar wat mee doet ofzo.' 'Waaraan zou je dat dan willen merken?' vroeg ik. 'Nou dat Hij mijn problemen oplost, bijvoorbeeld. Maar daar merk ik helemaal niets van! Soms denk ik wel eens, dat het alleen maar erger wordt.' 'Heb je het wel eens omgedraaid?' vroeg ik. 'Dus niet aan God vragen om dingen te veranderen, maar aan God vragen waarin jij kunt veranderen?' 'Ehm ... nee ... niet echt.' 'OK. Zou je het aandurven om dat vanavond aan Hem te vragen? En ben je dan ook bereid om te doen, wat Hij je vraagt?' 'Tsja ... misschien ... Maar ja, ik weet niet waar Hij dan mee gaat komen, hè. Dus ja, dat vind ik wel een lastige.'

zondag 8 januari 2017

Veilig bij God en dus veilig bij elkaar

samen bijbel lezen en biddenIn veel kerken ontmoeten tieners elkaar tijdens een tienerkring, jeugdgroep of jeugdvereniging. Samen de Bijbel onderzoeken, praten over het geloof, praten over dingen in je leven die je lastig vindt. Het eerste lukt vaak nog wel. De andere twee dingen blijken vaak best lastig!

Als het gesprek te persoonlijk wordt, dan valt het vaak ineens stil. Mensen vinden het moeilijk om zichzelf kwetsbaar op te stellen. 'Ik heb eerst tijd nodig om elkaar beter te leren kennen en me veilig te voelen' is dan vaak het argument. Op zich best begrijpelijk, want je gaat toch niet zomaar je hele ziel en zaligheid op tafel leggen?

Maar klopt die redenering wel? Want als we als geloofsgenoten, als kinderen van dezelfde God en Vader, elkaar niet vertrouwen en niet met elkaar kunnen delen wat we op ons hart hebben, is het dan niet onmogelijk om elkaar echt te leren kennen? Als je zaken voor elkaar achter houdt, dan blijft dat tussen je in staan.

maandag 26 december 2016

In de armen van God

In Lucas 15 vertelt Jezus drie gelijkenissen achter elkaar. Eerst over het verloren schaap, dan over de verloren munt (drachme) en als laatste over de verloren zoon. 

Die laatste is waarschijnlijk ook één van de meest bekende. Bij deze gelijkenis wordt er vaak gekeken naar de vader. Het wordt ook wel eens 'de gelijkenis van de liefdevolle vader' genoemd. Dat is het beeld van God, dat we in deze gelijkenis mogen zien. God zoekt wat verloren is. Dat is ook waar de andere twee gelijkenissen gaan. Logisch ook, want Jezus kwam voor wie verloren was!

maandag 28 november 2016

Jezus volgen kost je wat!

Woord en gebed
Je kunt geen nieuwsapp openen of de ellende komt je tegemoet. Het geweld in Syrië, de onrust in het Midden-Oosten, groepsverkrachtingen in India, aanslagen, rampen. De economische crisis lijkt weer een beetje voorbij, maar toch zien we nog steeds de gevolgen: winkels die de deuren sluiten, ouders of vrienden die hun baan verliezen of misschien wel jijzelf. "Wat leven we in een ellendige wereld", hoor je vaak zuchten.

Pas kwam ik dit gebed van Jezus tegen: "Vader, ik bid niet voor de mensen die bij deze wereld horen, maar voor de mensen die bij U horen. Zij zijn van U, en U hebt ze aan Mij gegeven." (Johannes 17:9 BGT) Best vreemd toch, wanneer je denkt aan alle ellende in de wereld? Je zou toch juist voor de wereld moeten bidden? Er is zoveel nood! Dan moet je God toch vragen om daar wat aan te doen?

zondag 23 oktober 2016

Een beetje geloof is meer dan genoeg!

Meer dan genoeg
Meer zakgeld, meer vrije tijd, een grotere kamer, een nieuwe smartphone die meer kan ... Vaak willen we meer, iets groters, beters of nieuwers. Herken je dat? Of ben je tevreden met wat je hebt?

Ook als het gaat om 'geloof' willen veel mensen graag 'meer' ... Meer van God ervaren, meer zekerheid dat God echt bestaat of meer zekerheid, dat Jezus ook echt voor jou is gestorven ... Het kan een heel diep verlangen zijn.

Vandaag las ik Lucas 17. Ik bleef hangen bij vers 5: "Toen zeiden de apostelen tegen de Heer: ‘Geef ons meer geloof!’ ”. Herken je die vraag bij jezelf?Je zou verwachten, dat Jezus blij is met die vraag! Maar Zijn antwoord is totaal anders dan ik verwacht had! "De Heer zei: ‘Als jullie geloof hadden als een mosterdzaadje, zouden jullie tegen die moerbeiboom zeggen: “Trek je wortels uit de grond en plant jezelf in de zee!” en hij zou jullie gehoorzamen." (Lucas 17:6 NBV)